[Officium]
IV Niedziela Wielkiego Postu

[Ant 1]
Nikt cię nie potępił niewiasto? * Nikt Panie. I Ja ciebie nie potępię: idź, a nie grzesz.

[Oratio]
Spraw, prosimy Cię, wszechmogący Boże, abyśmy, którzy zasmuceni jesteśmy grzechami naszemi, doznali za łaską Twoją pocieszenia.
$Per Dominum

[Lectio1]
Z Księgi Wyjścia
!Wj 3:1-6
1 A Mojżesz pasł owce Jetrowe, świekra swego, kapłana Madyańskiego: a gdy zagnał trzodę w głębokość pustynie, przyszedł do góry Bożéj Horeb. 
2 I ukazał mu się Pan w płomieniu ognistym z pośrodku krza: i widział, iż kierz gorzał, a nie zgorzał.
3 I rzekł Mojżesz: Pójdę, a oglądam widzenie to wielkie, czemu nie zgore ten kierz.
4 A widząc Pan, iż szedł patrzyć, zawołał go z pośrodku krza, i rzekł: Mojżeszu, Mojżeszu! Który odpowiedział: Owom ja.
5 A on do niego: Nie przystępuj sam: rozzuj bóty z nóg twoich; miejsce bowiem, na którem stoisz, ziemia święta jest.
6 I rzekł: Jam jest Bóg ojca twego, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka, i Bóg Jakóba. Zakrył Mojżesz oblicze swe; bo nie śmiał patrzyć naprzeciw Bogu.

[Responsory1]
R. Pan rzekł do Mojżesza, mówiąc: Idź do Egiptu i powiedz faraonowi,
* Aby wypuścił lud mój. Serce faraona jest uparte: nie chce wypuścić mego ludu, chyba że się go zmusi ręką mocną.
V. Wołanie synów Izraela doszło do Mnie i ujrzałem ich udręczenie: Ale pójdź, a poślę cię do Pharaona.
R. Aby wypuścił lud mój. Serce faraona jest uparte: nie chce wypuścić mego ludu, chyba że się go zmusi ręką mocną.

[Lectio2]
!Wj 3:7-10
7 Któremu rzekł Pan: Widziałem utrapienie ludu mego w Egipcie, i słyszałem krzyk jego dla surowości tych, którzy są przełożeni nad robotami: 
8 A widząc boleść jego, zstąpiłem, abych go wyzwolił z rąk Egiptyanów, i wywiódł z ziemie onéj, do ziemie dobréj i przestronéj: do ziemie, która opływa mlekiem i miodem, na miejsce Chananejczyka, i Hetejczyka, i Amorrejczyka, i Pherezejczyka, i Hewejczyka, i Jebuzejczyka.
9 Krzyk tedy synów Izraelowych przyszedł do mnie, i widziałem ich utrapienie, którem od Egiptyan są uciśnieni.
10 Ale pójdź, a poślę cię do Pharaona, abyś wywiódł lud mój, syny Izraelowe z Egiptu.

[Responsory2]
R. Stanął Mojżesz przed obliczem faraona i powiedział mu: Tak mówi Pan:
* Wypuść mój lud, aby złożył Mi ofiarę na pustyni.
V. Pan, Bóg Hebrajczyków, posłał mnie do ciebie, mówiąc:
R. Wypuść mój lud, aby złożył Mi ofiarę na pustyni.

[Lectio3]
!Wj 3:11-15
11 I rzekł Mojżesz do Boga: Któżem ja jest, abych szedł do Pharaona, a wywiódł syny Izraelowe z Egiptu?
12 Który mu rzekł: Ja będę z tobą: a to będziesz miał na znak, żem cę posłał: Gdy wywiedziesz lud mój z Egiptu, ofiarujesz Bogu na téj górze.
13 Rzekł Mojżesz do Boga: Oto ja pójdę do synów Izraelowych, i rzekę im: Bóg ojców waszych posłał mię do was. Jeźli mi rzeką: Które jest imię jego? Cóż im powiem?
14 I rzekł Bóg do Mojżesza: Jam jest, którym jest. Rzekł: Tak powiesz synom Izraelowym: Który jest, posłał mię do was.
15 I rzekł zasię Bóg do Mojżesza: To powiesz synom Izraelowym: Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahamów, i Bóg Izaaków, i Bóg Jakóbów posłał mię do was: To jest imię moje na wieki, i to pamiętne moje na rodzaj i rodzaj.

[Responsory3]
R. Śpiewajmy Panu, który okrył się sławą, gdy konia i jeźdźca pogrążył w morskiej toni.
* Pan moją pomocą i ochroną, Jemu zawdzięczam moje zbawienie.
V. Pan jak wojownik potężny, „Wszechmocny” brzmi Jego imię.
R. Pan moją pomocą i ochroną, Jemu zawdzięczam moje zbawienie.
&Gloria
R. Pan moją pomocą i ochroną, Jemu zawdzięczam moje zbawienie.

[Responsory4]
R. Twoje drogi wiodły przez morze, Twoje ścieżki przez wody wielkie.
* Wiodłeś Twój lud jak owce ręką Mojżesza i Aarona.
V. Przeprawiłeś ich przez Morze Czerwone, przeprowadziłeś ich przez wody mnogie.
R. Wiodłeś Twój lud jak owce ręką Mojżesza i Aarona.

[Responsory5]
R. Prześladowców ludu twego, pogrążyłeś, Panie, w głębinach morza
* Prowadziłeś ich w słupie obłoku.
V. Wiodłeś Twój lud jak owce ręką Mojżesza i Aarona.
R. Prowadziłeś ich w słupie obłoku.

[Responsory6]
R. Mojżesz, sługa Boży, pościł przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy,
* Aby stać się godnym przyjąć Prawo Boże.
V. Kiedy Mojżesz wszedł na górę Synaj do Pana, przebywał tam czterdzieści dni i czterdzieści nocy.
R. Aby stać się godnym przyjąć Prawo Boże.
&Gloria
R. Aby stać się godnym przyjąć Prawo Boże.

[Lectio7]
Czytanie Ewangelii świętej według Jana
!J 6:1-15
Onego czasu: Oddalił się Jezus za Morze Galilejskie, czyli Tyberiadzkie. I szła za Nim rzesza wielka, bo widzieli cuda, które czynił nad chorymi. I tak dalej.
_
Homilia świętego Augustyna, Biskupa
!Traktat 24. na Ewangelię wg św. Jana
Cuda, które zdziałał Pan nasz Jezus Chrystus, są niezawodnie Boskimi dziełami napominającymi ludzkiego ducha, aby z rzeczy widzialnych poznawał Boga. Nie jest On taką istotą, aby oczami mógł być widziany. Cuda Jego, którymi rządzi światem całym i całym stworzeniem kieruje, ponieważ są ciągłe, nie są cenione, tak iż prawie nikt nie uznaje przedziwnych i zdumiewających dzieł Boga objawiających się w jakimś ziarnku. Toteż Pan w swoim miłosierdziu zachował coś sobie, aby to uczynić w stosownym czasie poza zwykłym biegiem i porządkiem natury, nie żeby to było większe, lecz jako niezwykłe, aby zdumiewało tych, na których codzienne cuda nie robią wrażenia.

[Responsory7]
R. Jaśniała twarz Mojżesza, gdy Pan spoglądał na niego.
* Starsi ludu, widząc blask jego oblicza, zlękli się bardzo z podziwu.
V. Gdy zstępował z góry Synaj, niósł dwie tablice Świadectwa, nie wiedząc, że twarz jego promieniała od uczestnictwa w rozmowie z Panem.
R. Starsi ludu, widząc blask jego oblicza, zlękli się bardzo z podziwu.

[Responsory8]
R. Oto Ja posyłam Anioła mego, aby cię poprzedzał i strzegł zawsze.
* Bądź uważny i słuchaj mego głosu, a będę nieprzyjacielem twoich nieprzyjaciół i będę prześladować twoich prześladowców. Mój Anioł pójdzie przed tobą.
V. Izraelu, jeśli mnie posłuchasz, nie będziesz miał u siebie nowego boga, cudzemu bogu nie będziesz się kłaniał: bo ja jestem Panem.
R. Bądź uważny i słuchaj mego głosu, a będę nieprzyjacielem twoich nieprzyjaciół i będę prześladować twoich prześladowców. Mój Anioł pójdzie przed tobą.

[Responsory9]
R. Przestrzegaj, mój ludu, Prawa mego,
* Nakłońcie wasze uszy na słowa ust moich.
V. Do przypowieści otworzę me usta, wyjawię tajemnice od początku świata.
R. Nakłońcie wasze uszy na słowa ust moich.
&Gloria
R. Nakłońcie wasze uszy na słowa ust moich.

[Ant Laudes]
Tedy przyjmiesz * ofiarę sprawiedliwości, jeśli odwrócisz oblicze twoje od grzechów moich.
Lepiéj jest * mieć nadzieję w Panu, niźli mieć nadzieję w książętach.
Broniła mię * prawica twoja, Panie.
(sed rubrica tridentina)
Niech nas błogosławi Bóg, * Bóg nasz, niech nas błogosławi Bóg.
(sed rubrica Monastica)
Rano * o Panie, będę rozmyślał o tobie.
Możnyś jest, Panie, * ratuj nas z ręki mocniejszych: wyzwól nas Boże nasz.
Królowie ziemscy, * i wszyscy narodowie, chwalcie Pana.

[Capitulum Laudes]
!Ga 4:22-24
v. Albowiem napisano jest, iż Abraham miał dwu synów: jednego z niewolnice, a drugiego z wolnéj.  Lecz który z niewolnice, według ciała się narodził, a który z wolnéj, przez obietnicę. Co przez Allegoryą powiedziano jest.
$Deo gratias

[Ant 2]
Podniósłszy tedy oczy * Jezus i ujrzawszy, iż wielka rzesza idzie, rzekł do Filipa: Skąd kupimy chleba, żeby ci jedli? A to mówił, kusząc go: bo Sam wiedział, co miał czynić.

[Ant Prima]
Wziął tedy * Jezus chleby, a dzięki uczyniwszy, rozdał siedzącym.

[Ant Tertia]
Pięcioro chleba * i dwie rybie, nasycił Pan, pięć tysięcy ludzi.

[Ant Sexta]
Nasycił Pan * pięć tysięcy ludzi, pięcioro chleba i dwie rybie.

[Capitulum Sexta]
!Ga 4:27
v. Wesel się, niepłodna, która nie rodzisz, zakrzyknij a zawołaj, która rodząc nie pracujesz; bo wiele synów opuszczonéj, więcéj niż téj, która ma męża. 
$Deo gratias

[Ant Nona]
Oni tedy * ludzie ujrzawszy cud, który Jezus ucznił, mówili: Iż Ten jest prawdziwie Prorok, który miał przyjść na świat.

[Capitulum Nona]
!Ga 4:31
v. A tak, bracia, nie jesteśmy synami niewolnice, ale wolnéj: którą wolnością nas Chrystus wolne uczynił.
$Deo gratias

[Ant 3]
Wszedł tedy * Jezus na górę, i siedział tam z uczniami swymi.