|
Ante Divinum officium |
Incipit{omittitur}
|
Incipit{omittitur}
|
Psalmi {Psalmi & antiphonæ Votiva}
Ant. Placébo Dómino inchoatur in officio quod cum cantu celebratur tantum
Psalmus 114 [1]
114:1 Diléxi, quóniam exáudiet Dóminus * vocem oratiónis meæ.
114:2 Quia inclinávit aurem suam mihi: * et in diébus meis invocábo.
114:3 Circumdedérunt me dolóres mortis: * et perícula inférni invenérunt me.
114:3 Tribulatiónem et dolórem invéni: * et nomen Dómini invocávi.
114:4 O Dómine, líbera ánimam meam: * miséricors Dóminus, et justus, et Deus noster miserétur.
114:6 Custódiens párvulos Dóminus: * humiliátus sum, et liberávit me.
114:7 Convértere, ánima mea, in réquiem tuam: * quia Dóminus benefécit tibi.
114:8 Quia erípuit ánimam meam de morte: * óculos meos a lácrimis, pedes meos a lapsu.
114:9 Placébo Dómino * in regióne vivórum.
℣. Réquiem ætérnam dona eis Dómine, * et lux perpétua lúceat eis.
Ant. Placébo Dómino in regióne vivórum.
|
Psalmi {Psalmi & antiphonæ Votiva}
Ant. Ik wil de Heer behagen intoned solely when the office is chanted
Psalmus 114 [1]
114:1 I have loved, because the Lord will hear * the voice of my prayer.
114:2 Because he hath inclined his ear unto me: * and in my days I will call upon him.
114:3 The sorrows of death have compassed me: * and the perils of hell have found me.
114:3 I met with trouble and sorrow: * and I called upon the name of the Lord.
114:4 O Lord, deliver my soul. * The Lord is merciful and just, and our God sheweth mercy.
114:6 The Lord is the keeper of little ones: * I was humbled, and he delivered me.
114:7 Turn, O my soul, into thy rest: * for the Lord hath been bountiful to thee.
114:8 For he hath delivered my soul from death: * my eyes from tears, my feet from falling.
114:9 I will please the Lord * in the land of the living.
℣. Heer, geef hun * de eeuwige rust.
℟. En het eeuwige licht * verlichte hen.
Ant. Ik wil de Heer behagen in het land der levenden.
|
Ant. Heu mihi. inchoatur in officio quod cum cantu celebratur tantum
Psalmus 119 [2]
119:1 Ad Dóminum cum tribulárer clamávi: * et exaudívit me.
119:2 Dómine, líbera ánimam meam a lábiis iníquis, * et a lingua dolósa.
119:3 Quid detur tibi, aut quid apponátur tibi * ad linguam dolósam?
119:4 Sagíttæ poténtis acútæ, * cum carbónibus desolatóriis.
119:5 Heu mihi, quia incolátus meus prolongátus est: habitávi cum habitántibus Cedar: * multum íncola fuit ánima mea.
119:7 Cum his, qui odérunt pacem, eram pacíficus: * cum loquébar illis, impugnábant me gratis.
℣. Réquiem ætérnam dona eis Dómine, * et lux perpétua lúceat eis.
Ant. Heu mihi, quia incolátus meus prolongátus est.
|
Ant. Wee mij, o Heer. intoned solely when the office is chanted
Psalmus 119 [2]
119:1 In my trouble I cried to the Lord: * and he heard me.
119:2 O Lord, deliver my soul from wicked lips, * and a deceitful tongue.
119:3 What shall be given to thee, or what shall be added to thee, * to a deceitful tongue?
119:4 The sharp arrows of the mighty, * with coals that lay waste.
119:5 Woe is me, that my sojourning is prolonged! I have dwelt with the inhabitants of Cedar: * my soul hath been long a sojourner.
119:7 With them that hated peace I was peaceable: * when I spoke to them they fought against me without cause.
℣. Heer, geef hun * de eeuwige rust.
℟. En het eeuwige licht * verlichte hen.
Ant. Wee mij, o Heer, dat mijn ballingschap zo lang duurt.
|
Ant. Dóminus custódit te inchoatur in officio quod cum cantu celebratur tantum
Psalmus 120 [3]
120:1 Levávi óculos meos in montes, * unde véniet auxílium mihi.
120:2 Auxílium meum a Dómino, * qui fecit cœlum et terram.
120:3 Non det in commotiónem pedem tuum: * neque dormítet qui custódit te.
120:4 Ecce, non dormitábit neque dórmiet, * qui custódit Israël.
120:5 Dóminus custódit te, Dóminus protéctio tua, * super manum déxteram tuam.
120:6 Per diem sol non uret te: * neque luna per noctem.
120:7 Dóminus custódit te ab omni malo: * custódiat ánimam tuam Dóminus.
120:8 Dóminus custódiat intróitum tuum, et éxitum tuum: * ex hoc nunc, et usque in sǽculum.
℣. Réquiem ætérnam dona eis Dómine, * et lux perpétua lúceat eis.
Ant. Dóminus custódit te ab omni malo: custódiat ánimam tuam Dóminus.
|
Ant. De Heer behoedt u intoned solely when the office is chanted
Psalmus 120 [3]
120:1 I have lifted up my eyes to the mountains, * from whence help shall come to me.
120:2 My help is from the Lord, * who made heaven and earth.
120:3 May he not suffer thy foot to be moved: * neither let him slumber that keepeth thee.
120:4 Behold he shall neither slumber nor sleep, * that keepeth Israel.
120:5 The Lord is thy keeper, the Lord is thy protection * upon thy right hand.
120:6 The sun shall not burn thee by day: * nor the moon by night.
120:7 The Lord keepeth thee from all evil: * may the Lord keep thy soul.
120:8 May the Lord keep thy coming in and thy going out; * from henceforth now and for ever.
℣. Heer, geef hun * de eeuwige rust.
℟. En het eeuwige licht * verlichte hen.
Ant. De Heer behoedt u voor alle kwaad, de Heer behoede uw ziel.
|
Ant. Si iniquitátes inchoatur in officio quod cum cantu celebratur tantum
Psalmus 129 [4]
129:1 De profúndis clamávi ad te, Dómine: * Dómine, exáudi vocem meam:
129:2 Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ.
129:3 Si iniquitátes observáveris, Dómine: * Dómine, quis sustinébit?
129:4 Quia apud te propitiátio est: * et propter legem tuam sustínui te, Dómine.
129:5 Sustínuit ánima mea in verbo ejus: * sperávit ánima mea in Dómino.
129:6 A custódia matutína usque ad noctem: * speret Israël in Dómino.
129:7 Quia apud Dóminum misericórdia: * et copiósa apud eum redémptio.
129:8 Et ipse rédimet Israël, * ex ómnibus iniquitátibus ejus.
℣. Réquiem ætérnam dona eis Dómine, * et lux perpétua lúceat eis.
Ant. Si iniquitátes observáveris, Dómine: Dómine, quis sustinébit?
|
Ant. Als Gij op onze boosheden intoned solely when the office is chanted
Psalmus 129 [4]
129:1 Uit de diepten roep ik tot U, o Heer, * Heer, luister naar mijn klagen!
129:2 Wil aandachtig luisteren * naar de stem van mijn smeking.
129:3 Als Gij op onze boosheden acht blijft staan, o Heer, * Heer, wie zal dan staande blijven?
129:4 Bij U is vergeving, * en om wille van uw Wet, o Heer, vertrouw ik op U!
129:5 Mijn ziel vertrouwt op zijn woord, * mijn ziel stelt haar hoop op de Heer.
129:6 Van de dageraad tot de nacht * moet Israël zijn hoop stellen op de Heer.
129:7 Want bij de Heer is barmhartigheid, * en bij Hem overvloedige verlossing.
129:8 En Hij, verlossen zal Hij Israël * van al zijn ongerechtigheden.
℣. Heer, geef hun * de eeuwige rust.
℟. En het eeuwige licht * verlichte hen.
Ant. Als Gij op onze boosheden acht blijft slaan, o Heer, wie zal dan staande blijven?
|
Ant. Opera inchoatur in officio quod cum cantu celebratur tantum
Psalmus 137 [5]
137:1 Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo: * quóniam audísti verba oris mei.
137:2 In conspéctu Angelórum psallam tibi: * adorábo ad templum sanctum tuum, et confitébor nómini tuo.
137:3 Super misericórdia tua, et veritáte tua: * quóniam magnificásti super omne, nomen sanctum tuum.
137:4 In quacúmque die invocávero te, exáudi me: * multiplicábis in ánima mea virtútem.
137:5 Confiteántur tibi, Dómine, omnes reges terræ: * quia audiérunt ómnia verba oris tui:
137:6 Et cantent in viis Dómini: * quóniam magna est glória Dómini.
137:7 Quóniam excélsus Dóminus, et humília réspicit: * et alta a longe cognóscit.
137:8 Si ambulávero in médio tribulatiónis, vivificábis me: * et super iram inimicórum meórum extendísti manum tuam, et salvum me fecit déxtera tua.
137:9 Dóminus retríbuet pro me: * Dómine, misericórdia tua in sǽculum: ópera mánuum tuárum ne despícias.
℣. Réquiem ætérnam dona eis Dómine, * et lux perpétua lúceat eis.
Ant. Opera mánuum tuárum, Dómine, ne despícias.
|
Ant. De werken intoned solely when the office is chanted
Psalmus 137 [5]
137:1 Prijzen zal ik U, Heer, uit geheel mijn hart, * want geluisterd hebt Gij naar de woorden van mijn mond.
137:2 Voor het aanschijn van uw engelen zal ik U loven met snarenspel, * aanbiddend zal ik mij neerwerpen voor uw heiligdom, en prijzen uw Naam.
137:3 Omwille van uw barmhartigheid en uw trouw; * want boven alles hebt Gij uw heilige Naam verheerlijkt.
137:4 Op welke dag ik U ook zal aanroepen, wil mij verhoren; * en de kracht mijner ziel vermeerderen.
137:5 Dat U prijzen, o Heer, alle vorsten der aarde, * want gehoord hebben zij alle woorden van uw mond.
137:6 En dat zij de wegen des Heren bezingen, * want groot is de heerlijkheid des Heren.
137:7 Want verheven is de Heer en op het geringe rust zijn oog, * maar het trotse kent Hij van verre.
137:8 Al beweeg ik mij voort te midden van kwelling, mijn leven bewaart Gij; * tegen de toorn mijner vijanden strekt Gij uw hand uit, en uw rechterhand is mijn redding.
137:9 De Heer zal voor mij vergelding schenken; * Heer, uw barmhartigheid blijft in eeuwigheid; hetgeen uw handen gemaakt hebben, versmaad dat niet.
℣. Heer, geef hun * de eeuwige rust.
℟. En het eeuwige licht * verlichte hen.
Ant. De werken uwer handen, o Heer, versmaad ze niet.
|
Capitulum Responsorium Hymnus Versus{omittitur}
|
Capitulum Responsorium Hymnus Versus{omittitur}
|
Canticum: Magnificat {Antiphona Votiva}
Ant. Audívi vocem inchoatur in officio quod cum cantu celebratur tantum
Canticum B. Mariæ Virginis
Luc. 1:46-55
1:46 Magníficat * ánima mea Dóminum.
1:47 Et exsultávit spíritus meus: * in Deo, salutári meo.
1:48 Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ: * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes.
1:49 Quia fecit mihi magna qui potens est: * et sanctum nomen ejus.
1:50 Et misericórdia ejus, a progénie in progénies: * timéntibus eum.
1:51 Fecit poténtiam in brácchio suo: * dispérsit supérbos mente cordis sui.
1:52 Depósuit poténtes de sede: * et exaltávit húmiles.
1:53 Esuriéntes implévit bonis: * et dívites dimísit inánes.
1:54 Suscépit Israël púerum suum: * recordátus misericórdiæ suæ.
1:55 Sicut locútus est ad patres nostros: * Ábraham, et sémini ejus in sǽcula.
℣. Réquiem ætérnam dona eis Dómine, * et lux perpétua lúceat eis.
Ant. Audívi vocem de cœlo dicéntem: Beáti mórtui qui in Dómino moriúntur.
|
Canticum: Magnificat {Antiphona Votiva}
Ant. Audívi vocem intoned solely when the office is chanted
Canticum B. Mariæ Virginis
Luc. 1:46-55
1:46 Hoog prijst * mijn ziel de Heer;
1:47 En mijn geest jubelde * in God, mijn Verlosser,
1:48 Omdat Hij nederzag op de geringheid van zijn dienstmaagd: * zie, van nu af zullen alle geslachten Mij zalig prijzen.
1:49 Want Hij, de Machtige, heeft grote dingen aan Mij gedaan, * en heilig is zijn Naam.
1:50 Zijn barmhartigheid rijkt van geslacht tot geslacht * over hen die Hem vrezen.
1:51 Door zijn arm volbracht Hij machtige daden: * de trotsen van harte heeft Hij verstrooid,
1:52 Machtigen onttroond, * en nederigen verheven;
1:53 Hongerigen met gaven overladen, * en rijken met lege handen heengezonden.
1:54 Opgenomen heeft Hij Israël, zijn dienstknecht, * zijn barmhartigheid indachtig,
1:55 Zoals Hij beloofd heeft aan onze vaderen, * ten gunste van Abraham en zijn geslacht voor eeuwig.
℣. Heer, geef hun * de eeuwige rust.
℟. En het eeuwige licht * verlichte hen.
Ant. Audívi vocem de cœlo dicéntem: Beáti mórtui qui in Dómino moriúntur.
|
Oratio {Votiva}
Pater Noster dicitur totum secreto.
Pater noster, qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Psalmus 145 [6]
145:2 Lauda, ánima mea, Dóminum, laudábo Dóminum in vita mea: * psallam Deo meo quámdiu fúero.
145:2 Nolíte confídere in princípibus: * in fíliis hóminum, in quibus non est salus.
145:4 Exíbit spíritus ejus, et revertétur in terram suam: * in illa die períbunt omnes cogitatiónes eórum.
145:5 Beátus, cujus Deus Jacob adjútor ejus, spes ejus in Dómino, Deo ipsíus: * qui fecit cœlum et terram, mare, et ómnia, quæ in eis sunt.
145:7 Qui custódit veritátem in sǽculum, facit judícium injúriam patiéntibus: * dat escam esuriéntibus.
145:7 Dóminus solvit compedítos: * Dóminus illúminat cæcos.
145:8 Dóminus érigit elísos, * Dóminus díligit justos.
145:9 Dóminus custódit ádvenas, pupíllum et víduam suscípiet: * et vias peccatórum dispérdet.
145:10 Regnábit Dóminus in sǽcula, Deus tuus, Sion, * in generatiónem et generatiónem.
℣. Réquiem ætérnam dona eis Dómine, * et lux perpétua lúceat eis.
℣. A porta ínferi.
℟. Erue, Dómine, ánimas eórum.
℣. Requiéscant in pace.
℟. Amen.
℣. Dómine, exáudi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.
secunda Domine, exaudi omittitur
Deus, cui próprium est miseréri semper et párcere: propitiáre animábus famulórum famularúmque tuárum, et ómnia eórum peccáta dimítte; * ut mortalitátis vínculis absolútæ, transíre mereántur ad vitam.
Deus, véniæ largítor, et humánæ salútis amátor: quæsumus cleméntiam tuam, * ut nostræ congregatiónis fratres, propínquos et benefactóres, qui ex hoc sæculo transiérunt, beáta María semper Vírgine intercedénte cum ómnibus Sanctis tuis, ad perpétuæ beatitúdinis consórtium perveníre concédas.
Fidélium Deus ómnium Cónditor, et Redémptor animábus famulórum famularúmque tuárum remissiónem cunctórum tríbue peccatórum: * ut indulgéntiam, quam semper optavérunt, piis supplicatiónibus consequántur.
Qui vivis et regnas in sæcula sæculórum.
℟. Amen.
|
Oratio {Votiva}
Our Father is said completely in silence.
Onze Vader, die in de hemel zijt, uw Naam worde geheiligd, uw rijk kome, uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel. Geef ons heden ons dagelijks brood en vergeef ons onze schuld, zoals ook wij aan anderen hun schuld vergeven, en leid ons niet in bekoring. Maar verlos ons van het kwade. Amen.
Psalmus 145 [6]
145:2 Praise the Lord, O my soul, in my life I will praise the Lord: * I will sing to my God as long as I shall be.
145:2 Put not your trust in princes: * in the children of men, in whom there is no salvation.
145:4 His spirit shall go forth, and he shall return into his earth: * in that day all their thoughts shall perish.
145:5 Blessed is he who hath the God of Jacob for his helper, whose hope is in the Lord his God: * who made heaven and earth, the sea, and all things that are in them.
145:7 Who keepeth truth for ever: who executeth judgment for them that suffer wrong: * who giveth food to the hungry.
145:7 The Lord looseth them that are fettered: * the Lord enlighteneth the blind.
145:8 The Lord lifteth up them that are cast down: * the Lord loveth the just.
145:9 The Lord keepeth the strangers, he will support the fatherless and the widow: * and the ways of sinners he will destroy.
145:10 The Lord shall reign for ever: thy God, O Sion, * unto generation and generation.
℣. Heer, geef hun * de eeuwige rust.
℟. En het eeuwige licht * verlichte hen.
℣. Van de poort der hel.
℟. Verlos, Heer, hun zielen.
℣. Dat zij rusten in vrede.
℟. Amen.
℣. Heer, verhoor mijn gebed.
℟. En mijn geroep kome tot U.
secunda Domine, exaudi omittitur
Deus, cui próprium est miseréri semper et párcere: propitiáre animábus famulórum famularúmque tuárum, et ómnia eórum peccáta dimítte; * ut mortalitátis vínculis absolútæ, transíre mereántur ad vitam.
Deus, véniæ largítor, et humánæ salútis amátor: quæsumus cleméntiam tuam, * ut nostræ congregatiónis fratres, propínquos et benefactóres, qui ex hoc sæculo transiérunt, beáta María semper Vírgine intercedénte cum ómnibus Sanctis tuis, ad perpétuæ beatitúdinis consórtium perveníre concédas.
Fidélium Deus ómnium Cónditor, et Redémptor animábus famulórum famularúmque tuárum remissiónem cunctórum tríbue peccatórum: * ut indulgéntiam, quam semper optavérunt, piis supplicatiónibus consequántur.
Qui vivis et regnas in sæcula sæculórum.
℟. Amen.
|
Suffragium{omittitur}
|
Suffragium{omittitur}
|
Conclusio
℣. Réquiem ætérnam dona eis, Dómine.
℟. Et lux perpétua lúceat eis.
℣. Requiéscant in pace.
℟. Amen.
|
Conclusio
℣. Heer, geef hun de eeuwige rust.
℟. En het eeuwige licht verlichte hen.
℣. Dat zij rusten in vrede.
℟. Amen.
|
|
Post Divinum officium |