Dominica XII Post Pentecosten III. Augusti ~ II. classis


Ad Primam    08-12-2018

Incipit
V. Deus in adjutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adjuvándum me festína.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúja.
Początek
V. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
R. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.
Alleluja.
Hymnus
Jam lucis orto sídere,
Deum precémur súpplices,
Ut in diúrnis áctibus
Nos servet a nocéntibus.

Linguam refrénans témperet,
Ne litis horror ínsonet:
Visum fovéndo cóntegat,
Ne vanitátes háuriat.

Sint pura cordis íntima,
Absístat et vecórdia;
Carnis terat supérbiam
Potus cibíque párcitas.

Ut, cum dies abscésserit,
Noctémque sors redúxerit,
Mundi per abstinéntiam
Ipsi canámus glóriam.

* Deo Patri sit glória,
Ejúsque soli Fílio,
Cum Spíritu Paráclito,
Et nunc et in perpétuum.
Amen.
Hymn
Gdy już wzeszła gwiazda światła,
Kornie prośmy Boga,
By w czynnościach dziennych
Zachował nas od szkody.

Niech powściągając miarkuje język,
By nie rozbrzmiewała groza waśni:
Niechaj życzliwie chroni wzrok nasz,
By się nie poił próżnością.

Niech czyste będzie wnętrze serca,
I niech odstąpi nierozum;
Niechaj hardość ciała skruszy
Skąpość napoju i pokarmu.

Abyśmy, gdy dzień przejdzie,
A kolejność znów sprowadzi noc,
Czyści przez wstrzemięźliwość
Śpiewali mu chwałę.

* Bogu Ojcu niechaj będzie chwała,
I jedynemu jego Synowi,
Wraz z Duchem Pocieszycielem,
Teraz i po wszystek wiek.
Amen.
Psalmi {ex Psalterio secundum diem}
Ant. Allelúja * allelúja, allelúja
Psalmus 118(1-8) [1]
118:1 (Aleph) Beáti immaculáti in via: * qui ámbulant in lege Dómini.
118:2 Beáti, qui scrutántur testimónia ejus: * in toto corde exquírunt eum.
118:3 Non enim qui operántur iniquitátem, * in viis ejus ambulavérunt.
118:4 Tu mandásti * mandáta tua custodíri nimis.
118:5 Útinam dirigántur viæ meæ, * ad custodiéndas justificatiónes tuas!
118:6 Tunc non confúndar, * cum perspéxero in ómnibus mandátis tuis.
118:7 Confitébor tibi in directióne cordis: * in eo quod dídici judícia justítiæ tuæ.
118:8 Justificatiónes tuas custódiam: * non me derelínquas usquequáque.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmy {z Psałterza według dnia}
Ant. Alleluja * alleluja, alleluja
Psalm 118(1-8) [1]
118:1 (Aleph) Błogosławieni niepokalani w drodze, * którzy chodzą według zakonu Pańskiego.
118:2 Błogosławieni, którzy się dopytują o świadectwo Jego, * szukają Go ze wszystkiego serca.
118:3 Nie chodzili bowiem drogami Jego, * którzy nieprawość czynią.
118:4 Tyś rozkazał, * aby przykazań Twoich strzeżono bardzo.
118:5 Oby drogi moje zmierzały * ku strzeżeniu ustaw Twoich.
118:6 Wtedy się nie zawstydzę, * gdy baczyć będę na wszystkie przykazania Twoje.
118:7 Wysławiać Cię będę w prostocie serca, * przez to, że się nauczyłem wyroków sprawiedliwości Twojej.
118:8 Sprawiedliwości Twoich będę strzegł, * nie opuszczaj mnie do końca.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.
Psalmus 118(9-16) [2]
118:9 (Beth) In quo córrigit adolescéntior viam suam? * In custodiéndo sermónes tuos.
118:10 In toto corde meo exquisívi te: * ne repéllas me a mandátis tuis.
118:11 In corde meo abscóndi elóquia tua: * ut non peccem tibi.
118:12 Benedíctus es, Dómine: * doce me justificatiónes tuas.
118:13 In lábiis meis, * pronuntiávi ómnia judícia oris tui.
118:14 In via testimoniórum tuórum delectátus sum, * sicut in ómnibus divítiis.
118:15 In mandátis tuis exercébor: * et considerábo vias tuas.
118:16 In justificatiónibus tuis meditábor: * non oblivíscar sermónes tuos.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalm 118(9-16) [2]
118:9 (Beth) W jaki sposób prostuje młody człowiek drogę swoją? * Gdy zachowa mowy Twoje.
118:10 Ze wszystkiego serca mego szukałem Ciebie, * nie odtrącaj mnie od przykazań Twoich.
118:11 W sercu moim skryłem słowa Twoje, * abym nie grzeszył Tobie.
118:12 Błogosławionyś jest, Panie, * naucz mię ustaw Twoich.
118:13 Wargami moimi * opowiadałem wszystkie wyroki ust Twoich.
118:14 Kochałem się w drodze świadectw Twoich, * jak we wszystkich bogactwach.
118:15 Będę się ćwiczył w przykazaniach Twoich * i przypatrzę się drogom Twoim.
118:16 Będę rozmyślał o ustawach Twoich, * nie zapomnę mów Twoich.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.
Psalmus 118(17-24) [3]
118:17 (Ghimel) Retríbue servo tuo, vivífica me: * et custódiam sermónes tuos:
118:18 Revéla óculos meos: * et considerábo mirabília de lege tua.
118:19 Íncola ego sum in terra: * non abscóndas a me mandáta tua.
118:20 Concupívit ánima mea desideráre justificatiónes tuas, * in omni témpore.
118:21 Increpásti supérbos: * maledícti qui declínant a mandátis tuis.
118:22 Aufer a me oppróbrium, et contémptum: * quia testimónia tua exquisívi.
118:23 Étenim sedérunt príncipes, et advérsum me loquebántur: * servus autem tuus exercebátur in justificatiónibus tuis.
118:24 Nam et testimónia tua meditátio mea est: * et consílium meum justificatiónes tuæ.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalm 118(17-24) [3]
118:17 (Gimel) Uczyń dobrze słudze Twemu, ożyw mię, * a będę strzegł mów Twoich.
118:18 Odsłoń oczy moje, * a przypatrzę się dziwom zakonu Twego.
118:19 Jestem ja gościem na ziemi, * nie kryj przede mną przykazań Twoich.
118:20 Pożądała dusza moja z upragnieniem ustaw Twoich * na każdy czas.
118:21 Zgromiłeś pysznych, * przeklęci, którzy odstępują od przykazań Twoich.
118:22 Oddal ode mnie pohańbienie i wzgardę, * bom się wypytywał o świadectwa Twoje.
118:23 Bo i książęta siedzieli i przeciwko mnie mówili, * ale sługa Twój ćwiczył się w ustawach Twoich.
118:24 Bo i świadectwa Twoje są rozmyślaniem moim, * i ustawy Twoje radą moją.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.
Psalmus 118(25-32) [4]
118:25 (Daleth) Adhǽsit paviménto ánima mea: * vivífica me secúndum verbum tuum.
118:26 Vias meas enuntiávi, et exaudísti me: * doce me justificatiónes tuas.
118:27 Viam justificatiónum tuárum ínstrue me: * et exercébor in mirabílibus tuis.
118:28 Dormitávit ánima mea præ tǽdio: * confírma me in verbis tuis.
118:29 Viam iniquitátis ámove a me: * et de lege tua miserére mei.
118:30 Viam veritátis elégi: * judícia tua non sum oblítus.
118:31 Adhǽsi testimóniis tuis, Dómine: * noli me confúndere.
118:32 Viam mandatórum tuórum cucúrri, * cum dilatásti cor meum.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Allelúja allelúja, allelúja
Psalm 118(25-32) [4]
118:25 (Daleth) Przylgnęła do ziemi dusza moja, * ożyw mię według słowa Twego.
118:26 Drogi moje opowiedziałem i wysłuchałeś mię, * naucz mię ustaw Twoich.
118:27 Naucz mię drogi sprawiedliwości Twoich, * a będę rozważał cuda Twoje.
118:28 Drzemała dusza moja od tęsknicy, * wzmocnij mię słowami Twoimi.
118:29 Drogę nieprawości oddal ode mnie * i przez zakon Twój zmiłuj się nade mną.
118:30 Obrałem drogę prawdy, * nie zapomniałem wyroków Twoich.
118:31 Przylgnąłem do świadectw Twoich, Panie, * nie zawstydzaj mnie.
118:32 Biegłem drogą przykazań Twoich, * gdyś rozszerzył serce moje.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

Ant. Alleluja alleluja, alleluja
Capitulum Versus {ex Psalterio secundum diem}
1 Tim. 1:17
Regi sæculórum immortáli et invisíbili, soli Deo honor et glória in sǽcula sæculórum. Amen.
R. Deo grátias.

V. Exsúrge, Christe, ádjuva nos.
R. Et líbera nos propter nomen tuum.
Capitulum Versus {z Psałterza według dnia}
1 Tm 1:17
Królowi wieków nieśmiertelnemu, niewidzialnemu, samemu Bogu, cześć i chwała na wieki wieków. Amen.
R. Bogu niech będą dzięki.

V. Exsúrge, Christe, ádjuva nos.
R. Et líbera nos propter nomen tuum.
Orationes
Kýrie, eléison. Christe, eléison. Kýrie, eléison.
« Pater Noster » dicitur secreto usque ad « Et ne nos indúcas in tentatiónem: »
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Orémus.
Dómine Deus omnípotens, qui ad princípium huius diéi nos perveníre fecísti: tua nos hódie salva virtúte; ut in hac die ad nullum declinémus peccátum, sed semper ad tuam justítiam faciéndam nostra procédant elóquia, dirigántur cogitatiónes et ópera.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
Modlitwy
Kyrie, elejson. Chryste, elejson. Kyrie, elejson.
„Ojcze nasz” cicho do „I nie wódź nas”.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje: przyjdź królestwo Twoje: bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj: i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom:
V. I nie wódź nas na pokuszenie:
R. Ale nas zbaw ode złego.
Módlmy się.
Panie Boże wszechmogący, który bezpiecznie nas doprowadziłeś do początku dnia dzisiejszego: ochraniaj nas dzisiaj Swą mocą; abyśmy się tego dnia nie skłonili do żadnego grzechu, ale zawsze kierowali swoje myśli i uczynki do czynienia twojej sprawiedliwości.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.
V. Iube, domne, benedícere.
Benedictio. Dies et actus nostros in sua pace dispónat Dóminus omnípotens. Amen.

Regula

Ex Cápite 58 Régulæ Sancti Patri Nostri Benedícti: De disciplína suscipiendórum fratrum

Suscipiéndus autem in oratório coram ómnibus promíttat de stabilitáte sua et conversatióne morum suórum et obœdiéntia, coram Deo et sanctis ejus, ut si aliquándo áliter fécerit, ab eo se damnándum sciat quem inrídit. De qua promissióne sua fáciat petitiónem ad nomen sanctórum quorum relíquiæ ibi sunt et abbátis præséntis. Quam petitiónem manu sua scribat, aut certe, si non scit lítteras, alter ab eo rogátus scribat et ille novícius signum fáciat et manu sua eam super altáre ponat. Quam dum inposúerit, incípiat ipse novícius mox hunc versum: Súscipe me, Dómine, secúndum elóquium tuum et vivam, et ne confúndas me ab expectatióne mea. Quem versum omnis congregátio tértio respóndeat, adjungéntes: Glória Patri. Tunc ille frater novícius prosternátur singulórum pédibus ut orent pro eo; et jam ex illa die in congregatióne reputétur. Res si quas habet, aut éroget prius paupéribus aut facta sollémniter donatióne cónferat monastério, nihil sibi resérvans ex ómnibus, quippe qui ex illo die nec próprii córporis potestátem se habitúrum scit. Mox ergo in oratório exuátur rebus própriis quibus vestítus est, et induátur rebus monastérii. Illa autem vestiménta quibus exútus est reponátur in vestiário conservánda, ut si aliquándo suadénti diábulo consénserit ut egrediátur de monastério - quod absit - tunc exútus rebus monastérii proiciátur. Illam tamen petitiónem ejus, quam désuper altáre abbas tulit, non recípiat, sed in monastério reservétur.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
V. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Dniem i czynami naszymi niech w swoim pokoju rozporządza Pan wszechmogący. Amen.

Reguła

Z rozdziału 58 Reguły Świętego Ojca Naszego Benedykta: O ćwiczeniu Braci, których się do Zakonu przyjąć ma.

Ten zaś, którego mają przyjąć, niech w kościele przy wszystkich ślubuje: stałość swoją i nawrócenie obyczajów swoich, i posłuszeństwo przed Bogiem i Świętymi jego, aby jeśli kiedy uczyni inaczej, wiedział, że go ten potępi, z którego się naśmiewa.
O której obietnicy swojej uczyni prośbę albo suplikę, mianując w niej Świętych, których Relikwie tam są, i Opata obecnego; którą prośbą ręką swoją niech napisze, albo jeśli pisać nie umie, inszy od niego proszony niechaj napisze, a ów nowicyusz znak uczyni i ręką swą niech ją na ołtarzu położy. Którą położywszy, zarazem ten wiersz sam nowicjusz pocznie: „Suscipe me, Domine, secundum eloquium tuum et vivam, et non confundas me ab expectatione mea” (Psl. 118, 116). Który wiersz wszystko Zgromadzenie po trzykroć powtórzy, przydając Gloria Patri. A zatem ów Brat nowicyusz, ma upaść do nóg każdego z osobna, aby się za niego modlili, i już od onego dnia w zgromadzenie niechaj będzie policzon.
Rzeczy, jeśli które ma, niechaj pierwej albo ubogim rozda, albo uczyniwszy urzędownie darowiznę, niech je odda klasztorowi, nic sobie ze wszystkiego nie zachowując, jako ten, który już od onego dnia powinien wiedzieć, że i nad własnem ciałem mocy swej mieć nie będzie.
Natychmiast tedy niechaj mu w Oratorium rzeczy jego własne, w których dotąd chodził, zdejmą, a obloką go w rzeczy klasztorne.
A suknie, z których zewleczon będzie, mają być w westyarni schowane, dlatego, iż jeśliby kiedy z poduszczenia szatańskiego, koniecznie wystąpić z klasztoru umyślił (czego Boże zachowaj), tedy zdjąwszy z niego rzeczy klasztorne, one jemu oddać. A wszakże onej supliki swojej, którą na ołtarzu Opat od niego wziął, nie ma z sobą brać, ale ją mają w klasztorze chować.
V. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
R. Bogu niech będą dzięki.
Conclusio
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
V. Benedicámus Dómino.
R. Deo grátias.

R.br. Commemorátio ómnium fratrum, familiárum Órdinis nostri, atque benefactórum nostrórum.
V. Requiéscant in pace.
R. Amen.

Psalmus 129 [5]
129:1 De profúndis clamávi ad te, Dómine: * Dómine, exáudi vocem meam:
129:2 Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ.
129:3 Si iniquitátes observáveris, Dómine: * Dómine, quis sustinébit?
129:4 Quia apud te propitiátio est: * et propter legem tuam sustínui te, Dómine.
129:5 Sustínuit ánima mea in verbo ejus: * sperávit ánima mea in Dómino.
129:6 A custódia matutína usque ad noctem: * speret Israël in Dómino.
129:7 Quia apud Dóminum misericórdia: * et copiósa apud eum redémptio.
129:8 Et ipse rédimet Israël, * ex ómnibus iniquitátibus ejus.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

V. A porta ínferi.
R. Érue, Dómine, ánimas eórum.
V. Requiéscant in pace.
R. Amen.

V. Dómine exáudi oratiónem meam
R. Et clamor meus ad te véniat.

secunda 'Domine, exaudi' omittitur
Orémus.
Deus véniæ largítor et humánæ salútis amátor: quǽsumus cleméntiam tuam: ut nostræ congregatiónis fratres, propínquos et benefactóres, qui ex hoc sǽculo transiérunt, beáta María semper vírgine intercedénte cum ómnibus sanctis tuis ad perpétuæ beatitúdinis consórtium perveníre concédas.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.

V. Réquiem ætérnam dona eis Dómine.
R. Et lux perpétua lúceat eis.
V. Requiéscant in pace.
R. Amen.
Zakończenie
V. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
R. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
V. Błogosławmy Panu.
R. Bogu niech będą dzięki.

R.br. Wspomnienie wszystkich braci, przyjaciół naszego Zakonu i naszych dobroczyńców.
V. Niech odpoczywają w pokoju.
R. Amen

Psalm 129 [5]
129:1 Z głębokości wołałem ku Tobie, Panie: * Panie, wysłuchaj głosu mego:
129:2 Niech się nakłonią uszy Twoje * na głos modlitwy mojej.
129:3 Jeśli będziesz baczył na nieprawości, Panie, * Panie, któż się ostoi?
129:4 Albowiem u Ciebie jest przebaczenie, * i dla zakonu Twego czekałem Cię, Panie.
129:5 Czekała dusza moja na słowo Jego, * nadzieję miała dusza moja w Panu.
129:6 Od straży porannej aż do nocy * niechaj nadzieję ma Izrael w Panu.
129:7 Bo u Pana miłosierdzie * i obfite u Niego odkupienie.
129:8 A On odkupi Izraela * ze wszystkich nieprawości jego.
V. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
R. Jak była na początku, teraz i zawsze, * i na wieki wieków. Amen.

V. Od bram piekielnych.
R. Zabierz, Panie, ich dusze.
V. Niech odpoczywają w pokoju.
R. Amen.

V. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
R. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.

opuścić drugie „Panie, wysłuchaj”
Módlmy się.
Boże, dawco zbawienia i miłośniku ludzkiego zbawienia: prosimy dobroć Twoją: abyś braci naszego zgromadzenia, naszych bliskich i dobroczyńców, którzy odeszli z tego świata, za wstawienictwem błogosławionej Maryi zawsze dziewicy i wszystkich świętych Twoich, obdarzył wieczną radością. Przez Chrystusa, Pana naszego.
R. Amen

V. Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie.
R. A światłość wiekuista niechaj im świeci.
V. Niech odpoczywają w pokoju.
R. Amen.

Matutinum    Laudes
Prima    Tertia    Sexta    Nona
Vesperae    Completorium

Options    Sancta Missa    Ordo

Versions
Monastic
Tridentine 1570
Tridentine 1910
Divino Afflatu
Reduced 1955
Rubrics 1960
1960 Newcalendar
Language 2
Latin
Deutsch
English
Espanol
Francais
Italiano
Magyar
Polski
Portugues
Polski-Newer
Votive
hodie
Dedicatio
Defunctorum
Parvum B.M.V.

Versions      Credits      Download      Rubrics      Technical      Help